Przejdź do głównej treści

O haftach

W stroju wilamowskim hafty można zobaczyć jedynie na najbardziej archaicznych częściach ubioru. Najprostsze, wykonane ściegiem łańcuszkowym, widnieją na białych przyramkach płóciennych koszul (jypła).Prezentują one proste, geometryczne wzory. Przeważającym motywem jest trójdzielna, pozioma kompozycja haftu, składająca się z dwóch pasów greckich meandrów, przedzielonych schematycznym motywem spiralnych kwiatów w wazonie. Starszym, nieużywanym obecnie wzorem jest prosty, podwójny ścieg łańcuszkowy, zwieńczony powtarzającą się piramidką z węzełków. Uzupełnieniem zdobień koszuli narękawki – wąskie paski materiału, spinające mankiety koszuli, zdobione haftem dopasowanym kolorystycznie do przyramków, ograniczającym się jedynie do motywu kwiatów w wazonach.

Typową kolorystyką, w zależności od okazji i okresu historycznego była biel i żółć. Największą uwagę hafciarki poświęcały związkom (der drymła) czyli wąskim pasom białego płótna, które mężatki nakładały na czepce. W zależności od okazji, kolorystyka utrzymywała się od ciemnego bordo na największe święta, przez pomarańczowy i żółty do bieli (post i żałoba). Związka na całej długości dłuższego brzegu haftowana jest w prosty, powtarzający się wzór, będący powieleniem zdobień koszul; bądź urozmaicony o haftowaną siateczkę, spirale lub romby. Odświętne związki posiadały bogato zdobione rogi, które wystawały spod chust, haftowane w geometryczne wzory, uzupełniane złotą nicią.

Justyna Majerska


 

Ten serwis korzysta z cookies Polityka prywatności