STROJE ZAGÓRZAŃSKIE
Historia stroju
Zagórzanie zamieszkują region w Małopolsce, administracyjnie przynależący do powiatu limanowskiego oraz gmin Mszana Dolna i Niedźwiedź. Położone są one częściowo w Beskidzie Wyspowym (z przełomem rzeki Raby, Mszanki i Kasinki) a częściowo na północnych stokach Gorców. Na obszarze zamieszkiwanym przez Zagórzan, rozciągającym się pomiędzy grupami etnograficznymi o wyrazistej tożsamości kulturowej i silnym odziaływaniu, trudno o zachowanie całkowitej odrębności. Ze względu na pograniczny charakter regionu, w kulturze Zagórzan, a zwłaszcza w ich stroju zauważalne są liczne wpływy z sąsiednich regionów Krakowiaków, Lachów i Podhalan.
Ogólna charakterystyka stroju
Poszczególne elementy odzieży wytwarzano z różnych rodzajów tkanin. Spódnice, fartuchy, rańtuchy oraz koszule damskie i męskie szyto z wyrabianego w domach cienkiego, samodziałowego płótna lnianego, portki, hazuki, baje i kapelusze z sukna owczego – runa białego lub czarnego, serdaki i kożuchy z futer baranich a kierpce i pasy ze skór bydlęcych. Cieplejszą odzież szyto z sukna spilśnianego w wiejskich foluszach. Hazuki i baje sporządzano z czarnego runa owiec, natomiast portki z białego.
Dorota Majerczyk