Hafty stanowiły główny i poza niewielkimi sznurkami korali jedyny element zdobniczy stroju wiejskiego poznańskiego. Były to wyłącznie wyszycia białe na białym tle, wykonywane na tiulowych i batystowych czepkach, kryzach i fartuchach.

Najczęściej spotykanymi ściegami był atłasek, sznureczek, ścieg za igłą i dziergany, tworzące razem z często stosowanymi dziurkami haft angielski. Rzadziej pojawiał się liczony haft przesnuwany, głównie do zdobienia fartuchów, czasem kryzików.

W stroju wiejskim poznańskim nie występują hafty krzyżykowe, koralikowe ani złote, a aplikacje pojawiają się bardzo rzadko.

Zdecydowanie dominują motywy roślinne, najczęściej kwiatowe.Wzory geometryczne pojawiają się wyłącznie w hafcie przesnuwanym. Są to najczęściej zygzaki, linie proste, gwiazdy.

Hafty często wykonywane były przez same właścicielki ze względu na bardzo skromne środki finansowe, jakimi dysponowały.

Ze względu na specyfikę regionu i jego wysokie uprzemysłowienie stosunkowo często wykorzystywano tiul i batyst haftowany fabrycznie. Pojawiała się też fabryczna gipiura naszywana wzdłuż zapięcia z przodu i dolnej krawędzi jaczki oraz koronki fabryczne na tiulu doszywane do jej dołu.

Joanna Minksztym