Strój szamotulski gospodarza, w: Rosińska J., Suknia wydaje ludzkie obyczaje, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Poznań 2005.
Obiekty ze zbiorów Muzeum Kultur Świata oddziału Muzeum Narodowego w Poznaniu
Mężczyzna żonaty nie nosił już butów ze zdobnymi ośmioma fałdami – harmonikami. Jego buty nie posiadały już ich w ogóle, albo przynajmniej znacznie mniejszą liczbę.
Strój szamotulski kawalera (Model ubrany w czerwoną jakę), w: Rosińska J., Suknia wydaje ludzkie obyczaje, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Poznań 2005.
Obiekty ze zbiorów Muzeum Kultur Świata oddziału Muzeum Narodowego w Poznaniu
Początkowo materiał, z której jaka była wykonana różnił się w zależności od zamożności kawalera – bardziej majętni ubierali jaki wykonane z sukna, a średnio zamożni – marynusowe jaki, czyli czerwone ze zdobieniami w czarną deseń (w postaci gałązek). Najbiedniejsi (czyli najczęściej parobkowie) nosili jaki w kolorze zielonym. Podszyte one były flanelą. Dopiero po jakimś czasie ujednoliciły się i występowały głównie w kolorze czerwono-amarantowym.
Model ubrany w kaftan w: Rosińska J., Suknia wydaje ludzkie obyczaje, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Poznań 2005.
Obiekty ze zbiorów Muzeum Kultur Świata oddziału Muzeum Narodowego w Poznaniu
W niektórych przypadkach, na przodzie kaftana wyszywano daty wykonania lub monogramy.
Buty kropowe ze zbiorów Muzeum Kultur Świata oddziału Muzeum Narodowego w Poznaniu, w: Rosińska J., Suknia wydaje ludzkie obyczaje, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Poznań 2005.
Przed założeniem kropusów na nogi zakładano onuce – początkowo z płótna lnianego, a następnie z juty.