Hafty na półczepcach wykonywano ściegiem za i przed igłą czy dzierganym właściwym lub atłaskowym. Motywy były proste – roślinne (kwiaty, gałązki, wianuszki), ten sam wzór znajdował się na główce i na dolnych brzegach szarf, które dołem się rozszerzały.

Fartuchy ozdabiane były haftem płaskim, za igłą, przed igłą lub łańcuszkowym – w dolnej części, albo dookoła brzegów. Najczęstsze były wzory o motywach roślinnych: zazwyczaj różnie komponowane kwiaty, ale bywały także wzory o motywach geometrycznych. Kobiety haftując fartuchy starały się wykazać swoimi umiejętnościami i jak najpiękniej je ozdabiać. Była to jedna z niewielu części stroju, gdzie można było wykazać się własną inwencją twórczą.

Mariola Tymochowicz