W strojach męskich hafty nie występowały jednak były – obok korali – najważniejszym elementem zdobniczym ubioru kobiecego. Wykonywano je na tiulowych i batystowych czepkach, kryzach i fartuchach. Był to zwykle haft biały na białym tle, choć w niektórych czepcach złotych z tego regionu spotyka się także wypukły haft złoty na brokacie lub jedwabiu. Hafty kolorowe nie występują w stroju kościańskim, poza wąskim pasem u dołu piekielnicy, gdzie znajdujemy niekiedy proste wzory kwiatowe wykonane sznureczkiem i atłaskiem przy użyciu czarnej wełny.

Motywy roślinne, najczęściej kwiatowe, spotykamy znacznie częściej niż wzory geometryczne (zygzaki, gwiazdy), pojawiające się tylko w wtedy gdy stosowano ścieg przewlekany. Na denkach krym haftowano najczęściej rozbudowaną gałązkę kwiatową, której pojedyncze elementy pojawiały się na bocznych kwaterkach czepca. Popularny był też motyw serc. Zazwyczaj używano ściegów charakterystycznych dla haftów białych w Wielkopolsce – sznureczek, dziergany, atłasek, wałeczek, haft angielski. Niekiedy pojawia się też aplikacja batystem lub tiulem (liście, kwiaty), a wyjątkowo haft snutkowy.

Wykorzystywano także tiul i batyst haftowany fabrycznie oraz koronkę szydełkową.

Joanna Minksztym